15.5.17

Η Αυτοπεποίθηση που (δεν) σου έδωσε ο πατέρας σου



Πολλές φορές στη γιορτή της μητέρας ακούω μπαμπάδες να παραπονιούνται ότι «εμάς δεν μας γιορτάζετε» και «γιορτή του πατέρα δεν υπάρχει;». Για την ακρίβεια, ναι, υπάρχει και εορτάζεται κάθε 3η Κυριακή του Ιουνίου, αλλά πριν από αυτό, αγαπητοί μπαμπάδες, να δούμε τι κάνετε για τα παιδιά σας και κυρίως, για τις κόρες σας και γιατί θα έπρεπε ή δεν θα έπρεπε να σας γιορτάσουμε.

"Strong, confident women often had good dads. 
It is easy to see why."

Την αυτοπεποίθηση και την αυτοεκτίμηση η γυναίκα, την παίρνει από τον μπαμπά της. Όταν έχεις έναν πατέρα υποστηρικτικό, που σε βλέπει και σε αποκαλεί πριγκίπισσα, όταν σου λέει ότι είσαι η πιο όμορφη του κόσμου, κι ας μην είσαι, όταν σου λέει ότι τα αγόρια πρέπει να κάνουν ουρά και να σε παρακαλάνε γιατί είσαι πολύτιμη… ότι δεν πρέπει να σου  φέρονται άσχημα… ότι δεν πρέπει να σε θέλουν μόνο για το σώμα σου… γιατί εκτός από όμορφη είσαι και έξυπνη… και σου λέει μπράβο στα μικρά και μεγάλα κατορθώματα… τότε μεγαλώνοντας θα το πιστέψεις και θα γίνεις μια γυναίκα με ισχυρή αυτοπεποίθηση. Όσες φορές κι αν η μαμά σου, σού πει τα ίδια,  εσύ με δυσπιστία θα γυρίσεις να της απαντήσεις ότι «και η κουκουβάγια το παιδί της το πιο όμορφο του κόσμου το βλέπει…».

Ψυχολόγος δεν είμαι για να καταλάβω το γιατί, αλλά έρευνες δείχνουν ότι στο 90% της, η αυτοεκτίμηση μιας γυναίκας σχηματίζεται χάρη στη συμβολή του μπαμπά της, πριν από την ηλικία των 12 ετών!

Πως ένας μπαμπάς χτίζει την αυτοπεποίθηση της κόρης του; Η λεκτική ενθάρρυνση, η συνεχής παρουσία του στη ζωή της, η ενσυναίσθηση και η εμπλοκή στη συναισθηματική της κατάσταση, ο χρόνος που αφιερώνει για να ακούσει τις σκέψεις και τους προβληματισμούς της, το ενδιαφέρον του για τα χόμπι και τις προτιμήσεις της, είναι κάποια από αυτά. 

Τι κερδίζουν οι κόρες από έναν τέτοιο πατέρα;
 Κοινωνικοποιούνται ομαλότερα, νιώθουν συναισθηματική ασφάλεια και μεγαλώνοντας κάνουν σταθερές σχέσεις. Όταν έρθει η ώρα να κάνουν οικογένεια, επιλέγουν έναν αντάξιο του πατέρα τους σύζυγο. Είσαι σαφές ότι αν ένας πατέρας φωνάζει, υποτιμά την κόρη του (δεν είσαι καλή μαθήτρια, δεν το έκανες καλά, είσαι χαζή, δεν προσπαθείς καθόλου…) ή τη χτυπά, αργότερα εκείνη θα είναι δεκτική σε έναν άντρα που την υποβαθμίζει, τη βρίζει, ή  τη χτυπά.

Σίγουρα αν ο μπαμπάς σου είναι ο ήρωάς σου, και αυτή τη στιγμή χαμογελάς…προφανώς έχει κάνει κάτι σωστά. Αν ο μπαμπάς σου δεν είπε ποτέ «μπράβο», το πιθανότερο είναι να σε συνοδεύει πάντοτε μια σκιά και μια μελαγχολία στις επιτυχίες σου και όσα μπράβο κι αν ακούς, πάντα θα σου λείπει η επιβεβαίωση και η επιβράβευση από τον πατέρα σου, κι ας βροντοφωνάζεις ότι δεν σε νοιάζει και το έχεις συνηθίσει. Είναι από τις πληγές που δυστυχώς δεν επουλώνονται ποτέ κατά τη γνώμη μου… 

Η καθεμία από τις γυναίκες που είχαν την ατυχία να έχουν έναν πατέρα αδιάφορο ή και αρνητικό, πρέπει να παλέψουν πολύ με τον εαυτό τους για να ξεπεράσουν αυτή την ανασφάλεια.


Χρόνια πολλά στις μαμάδες-κουκουβάγιες που για να μεγαλώσουν πληγωμένα και με χαμηλή αυτοπεποίθηση παιδιά, και να τα μετατρέψουν σε δυνατούς ενήλικες, έγιναν μάνα και πατέρας μαζί, με αυτοθυσία. 

12.5.17

#KatsaridaAlert2017: Συμβουλές Εξολόθρευσης από την Μάστερ του Είδους



Σύντομα, πολύ σύντομα, θα έρθετε αντιμέτωποι με την πρώτη κατσαρίδα για το 2017, αν δεν το έχετε ήδη πάθει! Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, είμαι εδώ για εσάς... Για να σας μεταλαμπαδεύσω τη γνώση χρόνιων σαφάρι κατσαρίδας. Με τεράστια εμπειρία και χιλιάδες πειραματισμούς, έχω να σας προτείνω ένα συνδυασμό δηλητηρίων και μεθόδων που θα σας διασφαλίσουν ένα άνετο, χαρούμενο καλοκαίρι χωρίς κακή αντάμωση με το μισητό έντομο. 

Συνολικό budget για ένα άρτιο αποτέλεσμα, θα έλεγα να υπολογίσετε γύρω στα 30-40 ευρώ (μη συμπεριλαμβανομένου του απολυμαντή). 

Καταρχήν, αν δεν το έχετε ήδη κάνει, φωνάξτε έναν ειδικό για απολύμανση αποχετεύσεων κλπ. Αυτό πρέπει να γίνει ΤΩΡΑ που είναι ακόμα "νύμφες" οι σιχαμένες (και έπρεπε να έχει γίνει από τέλη Απριλίου κανονικά). Επειδή όμως ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη, μπορείτε να κάνετε κι εσείς τα κουμάντα σας. 

1. Εξοπλιστείτε με σπρέυ άμεσης δράσης

Για εμένα το καλύτερο από τα σπρέυ είναι το Baygon. Όλα τα προιόντα είναι αποτελεσματικά, σημαντικό όμως είναι να έχουν το "καλαμάκι", αυτή τη μακρόστενη μυτούλα που σας επιτρέπει, σε περίπτωση έκτακτης εφόδου, να ψεκάσετε βαθιά, σε μικρές σχισμές, που θα πάει να κρυφτεί το τέρας. Όπως σας έχω πει χιλιάδες φορές, η κατσαρίδα χωράει να περάσει, από όπου περνάει η κεραία της. Για παράδειγμα, μεταξύ πλάτης ντουλαπιού εντοιχισμένου και του τοίχου. Σας φαίνεται απίθανο, αλλά χωράει.

Αυτά δεν είναι για "πρόληψη", είναι μόνο για την κακιά στιγμή. Είναι σαφές και από το βίντεο...

2. Ψεκάσατε κυριολεκτικά παντού

Αυτό που προτείνω ανεπιφύλακτα είναι το k-othrine. Θα το βρείτε σε φυτώρια σε μορφή σκόνης, είναι πολύ ισχυρό δηλητήριο, δεν πρέπει να ακουμπήσει δερματάκι, να έρθει σε επαφή με μωρά, παιδιά, σκυλιά, γατιά. 

Το διαλύουμε σε νερό (5lt) για όλη τη συσκευασία, οπότε το χωρίζεις όπως θέλεις) και ψεκάζουμε με σπένσερ. Έχει ένα πολύ ήπιο γαλακτερό χρώμα το οποίο αφήνει στις ψεκασμένες επιφάνειες. Μεγάλη προσοχή να μην το γλείψει το παιδί/σκυλί/γατί μέχρι να στεγνώσει. Το χρώμα μαζί με το φάρμακο φεύγει με απλό σφουγγάρισμα ή καθάρισμα με βρεγμένο σε νερό πανάκι. Προφανώς αν σφουγγαρίσετε, επαναλαμβάνετε τον ψεκασμό, δεν ποτίζει για πάντα.

Μπορείτε να το ψεκάσετε σε τοίχους, πάτωμα, ακόμη και στα φυτά του κήπου (προστατεύει και από κουνούπια) και τα φυτά σας να μην πάθουν τίποτα!

Το K-ohtrine μπορείτε να το ρίξετε σαν σκόνη στην τουαλέτα και τραβώντας 1 καζανάκι να κάνετε μαγικά. Επίσης να ρίξετε λίγο από το διάλυμα στα σιφόνια και μετά να καπακώσετε με σιλικονούχες τάπες που πουλάνε και στο Jumbo.

Ακριβώς την ίδια χρήση σχετικά με τον ψεκασμό έχει και icon, που θα το βρείτε σε μορφή υγρού. Είναι λιγότερο δυνατό, αλλά λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο, βλέπε βίντεο.

Ψεκάστε γύρω γύρω σαν "περίφραξη" και η κατσαρίδα δεν θα περάσει από τη γραμμή.

3. Τροφή για κατσαρίδα

Η γνωστή κρέμα, που σε προηγούμενο tutorial αναφέρω ως "οδοντόπαστα" είναι χρήσιμη σε περίπτωση που επιβιώσει κατσαρίδα μέσα στο σπίτι.Μπορεί ας πούμε, να σας ξέφυγε, να μπήκε πετώντας, ή να γεννήθηκε μέσα στο σπίτι (μπλιάααααααααξ). 

Σε μέρη όπου συχνάζει ανά 1 μέτρο βάζετε μια κουκίδα από την κρέμα για να τη φάει (σε ντουλάπια κουζίνας κάτω από το νεροχύτη, σε μέρη που υπάρχει υγρασία ή είναι πέρασμα, ή το υποπτεύεστεγια κάποιο λόγο, πχ προηγούμενη αποικία κατσαρίδας...). Αυτή η κρέμα προκαλεί την κατσαρίδα να τη φάει και μετά είτε απλά θα πεθάνει, είτε πριν πεθάνει, αν υπάρχουν άλλες, θα πάθει κανιβαλισμό και θα τις φάει... και θα πεθάνουν όλες. Κάπως έτσι τέλος πάντων...



Stay alert!!! Καλό καλοκαίρι!





6.5.17

MidSeason: O Τρόμος της Ντουλάπας

Όλη η απροθυμία του κόσμου συσσωρευμένη σε 30 δευτερόλεπτα....

Γιατί έχουμε τόσα ρούχα; Πάντα αναρωτιέμαι όταν έρχεται η τρομαχτική στιγμή να αποθηκεύσεις τα μάλλινα και να βγάλεις τα καλοκαιρινά...

Καταρχήν, ξεκάθαρα ποτέ δεν είναι αρκετές οι ντουλάπες σε ένα σπίτι.
Δεύτερον, φοράμε μόνο τα μισά, μπορεί ούτε και αυτά...

Και δεν είναι μόνο η κοπιαστική εργασία βάλε-βγάλε από τη ντουλάπα, είναι και όλα όσα μαζεύονται για πλύσιμο και ακόμη χειρότερα... ΓΙΑ ΣΙΔΕΡΩΜΑΑΑΑμαμαααά...

Όσα χρόνια το έκανε η μαμά, καλά ήταν. Τώρα να μας δω.

Ευχάριστο fact της δραστηριότητας: ξαναβρίσκεις ρούχα που δεν θυμάσαι ότι είχες, νιώθεις σαν να πήγες για shopping :)

video

ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ!!!

5.5.17

Zed for Zundae: Παγωτά μιας άλλης εποχής!

Θυμάστε εκείνα τα υπέροχα παγωτά υπερπαραγωγή που σερβίρονταν κάποτε στα ζαχαροπλαστεία; Τι κι αν ξεπερνούσαν τις 500 θερμίδες ανά μερίδα, τι κι αν τότε δεν είχαμε ιδέα περί gluten free και social media… Μα για ποιο φρόζεν γιόγκουρ και ποια στέβια μου μιλάς; Γλυκό θα φας!

Οι Αμερικάνοι τα λένε “Sundae”,  που  στην Ελλάδα το «Σάντεη» ήταν  κάτι σαν το κοκτέιλ «Zombie» των παγωτών, δηλαδή μια από όλα. Οι υποκατηγορίες των αμερικάνικών Sundae έγιναν γνωστά με τα ονόματα «Σικάγο», «Μπανάνα Σπλίτ» κ.ά. ανάμεσα στα οποία βρίσκονται και οι γευστικές παιδικές αναμνήσεις μου με τις οποίες θα σας κατακεραυνώσω σήμερα Παρασκευή.



Chicago

Έκρηξη από σοκολάτα, σερβιρισμένη σε χαμηλό μπολ παγωτού, με το χαρακτηριστικό μπισκότο καρφωμένο πάνω στην μπάλα παγωτού. Στην πιο λατρεμένη εκδοχή του, σερβίρεται με παγωτό βανίλια (κατά το παραδοσιακό αμερικανικό black & white), ωστόσο οι λάτρεις της σοκολάτας δεν λιγώνονται ούτε από τον χείμμαρο της σος σοκολάτας που ξεχειλίζει και τολμούν να το παραγγείλουν με παγωτό παρφέ σοκολάτα. Φυσικά μη ξεχάσουμε τους καραμελωμένους ξηρούς καρπούς ή και τα τριμμένα αμύγδαλα.



Banana split



Το υπέροχο banana split σερβίρεται σε μακρόστενο μπολ που μοιάζει με βαρκούλα. Δεξιά κι αριστερά έχει μπανάνα κομμένη κατά μήκος και στη μέση  κυριαρχούν –κατά παράδοση με καμία έκπτωση- 3 μπάλες παγωτού. Οι μπάλες τα παλιά και αθώα εκείνα χρόνια, ήταν βανίλια, σοκολάτα και φράουλα, κάτι που θα ακολουθούσα και σήμερα, γιατί η ομορφιά βρίσκεται στα απλά πράγματα και στις απλές και παραδοσιακές γεύσεις κατά τη γνώμη μου. Τι απλά δηλαδή, που από πάνω, και νά σου η σαντυγί, τα καρύδια πεκάν, η σπιτική σως σοκολάτας, οι σταφίδες ποτισμένες με ρούμι, η πολύχρωμη τρούφα, το κερασάκι πάνω από όλα (ακόμη και τα ομπρελίνια από οδοντογλειφίδα που διακοσμούσαν το γλυκό, έδιναν το κάτι παραπάνω!).




Ice cream Soda

Εντάξει, αυτό είναι πιο light, αλλά είχε γούστο. Αυτό που αγαπώ πιο πολύ σε αυτή την επιλογή παγωτού είναι το ψηλό ποτήρι με το αντίστοιχα μακρύ κουτάλι και φυσικά οι διασκεδαστική αίσθηση του ανθρακικού στο στόμα. Νομίζω ότι η πιο ταιριαστή επιλογή για αυτό το παγωτό είναι η γεύση βανίλια με σιρόπι βύσσινο, ή απλά ότι προτιμάτε εσείς σαν milk shake. Γεμίζεις το ποτήρι σου με 2 μπάλες παγωτό και τα 2/3 του με σόδα, αν είσαι μερακλής μην ξεχνάς τη σαντιγί από πάνω, κι έτοιμο το ice-cream soda!


Pêche Melba

Λιγότερο μπουκωτικό από τα άλλα, φρουτώδες, με ευγενική καταγωγή… Το πες μελμπά φτιάχνεται με παγωτό βανίλια, το οποίο καπελώνει μια κομπόστα ροδάκινο. Συνοδεύεται με σος από σμέουρα που δίνουν ένα απαλό ροζ χρώμα. Και όπως έχεις καταλάβει, σε αυτά τα παλιά παγωτογλυκά η σαντιγί – της οποίας εγώ δεν είμαι μεγάλη φαν, αλλά δεν πάω κόντρα στην παράδοση- δεν λείπει ποτέ.

Γνωστό και ως γλυκό της Κυριακής, μπορείς αντί για κομπόστα να τα κάνεις εσύ κομπόστα (κομπόστα μας τα έκανες όμως, μεγάλος μπελάς...). Για συνταγή πάτα ΕΔΩ



Αυτά ήταν αληθινά παγωτά κι ας μην υπήρχαν smartphones να τα απαθανατίσεις. Η εικόνα-χίλιες-λέξεις και η γεύση μένουν ανεξίτηλες στις αναμνήσεις μας…

19.4.17

#zednyc: Έρωτας στη Νέα Υόρκη vol6



Τα αμερικανικά φάρμακα ήταν δυνατά σαν πυρηνικά όπλα, όχι αστεία. Μια φορά ψεκάστηκε, αμέσως συνήλθε. Η Πέμπτη ήταν χαλαρή, όλο βόλτες στο πάρκο, τους δρόμους, στα δρομάκια, συμπληρωματικά ψώνια, ακόμη και τον τελευταίο όροφο της Victoria Secret εξερεύνησαν, όπου είχε μια εντυπωσιακή έκθεση με ρούχα επιδείξεων και το σημαντικότερο από όλα, πεντακάθαρες πολυτελείς τουαλέτες. Να το ξέρετε σε περίπτωση που σας συμβεί το αναπάντεχο στην 5η λεωφόρο και δεν βρίσκετε που να πάτε…

Το βράδυ, ο Κινέζος με το λοξό περπάτημα τους οδήγησε σε μια πιάτσα εστιατορίων, κάτω από την Times Square. Μπήκαν στο ασανσέρ και ανεβαίνοντας μερικούς ορόφους, βρέθηκαν στην καρδιά της Σεούλ. Είχαν πια ξεχάσει ότι βρίσκονται στη Νέα Υόρκη, ανάμεσα σε Ασιάτες διαφόρων χωρών, περικυκλωμένοι από ξύλινα σπιτάκια με τραπέζια τύπου πικ νικ ανάμεσα…

Οι Ασιάτες έπιναν ένα περίεργο ποτό, που έμοιαζε με ανθρακούχο και είχε το χρώμα του ούζου, γευστικά δεν έμοιαζε με τίποτα παρά διέκρινες μια υποψία γεύσης ρυζιού. Το makgeolli, όπως λεγόταν, το έπιναν με μανία οι κορεάτες φίλοι του κινέζου και ο Κινέζος και το συνδύαζαν με κάτι άλλο που έμοιαζε με σάκε, αλλά δεν ήταν. Σε κάποια φάση, αφού τα τουριστάκια έχουν μπει στο κλίμα του μπάρμπεκιου- τα κρέατα ψήνονταν στη μέση του τραπεζιού, από εκεί προέκυπτε η λέξη «μπάρμπεκιου»- όλοι μιλούσαν με όλους και ο Κινέζος είχε μείνει με τα δύο χέρια του να αγκαλιάζουν το ποτήρι, να περιστρέφει τον κορμό του δεξιά κι αριστερά απελπισμένος, δείχνοντάς μάς με τα μάτια, αλλά χωρίς να το ζητάει λεκτικά, ότι χρειάζεται γέμισμα. «Κουλός είναι; Γιατί δεν γεμίζει το ποτήρι του μόνος του;».

Ο Κινέζος συνέχισε να «ζητιανεύει» σερβίρισμα και οι κορεάτες χαμογελούσαν με ευχαρίστηση. «Ω, μα φυσικά! Είναι θέμα σεβασμού!», είπε ο μεγαλύτερος από τους κορεάτες και τον σέρβιρε. Ο Κινέζος τον ευχαρίστησε με ένα νεύμα κι ύστερα ο κορεάτης ζήτησε γέμισμα με τον ίδιο τρόπο από την αφηγήτρια που κοιτούσε αποσβολωμένη. «Τι στο καλό…», είπε μέσα από τα δόντια της προσπαθώντας να χαμογελάσει και σήκωσε το μπουκάλι να του γεμίσει το ποτήρι. Ο Κινέζος γούρλωσε όσο γινόταν τα σχιστά ματάκια του, «two hands, two hands! Και με τα δύο χέρια για να δείξεις σεβασμό!», της εξήγησε.

Αφού σέρβιραν πολλές φορές ο ένας τον άλλον με το γνωστό «κουλό» στυλ, ο κινέζος είχε καταβάλλει κάθε δυνατή προσπάθεια να ευχαριστήσει τους φιλοξενούμενους και κυρίως τον άνδρα φιλοξενούμενο. «Fun? Fun?», τον ρωτούσε κάθε λίγο και λιγάκι. Το κορεάτικο ποτό δεν είχε ζαλίσει καθόλου τους αναξιοπαθούντες φιλοξενούμενους και όλη αυτή η ασιατική ευθυμία που είχε επέλθει στο τραπέζι τους ξένιζε. «Delicious, but also fun! Νο?», έλεγε εκστασιασμένος ο Κινέζος. «Τι μου λέει;», αναρωτήθηκε φωναχτά ο Caris στην καλή του. «Φάν, φάν!», του απάντησε εκείνη. «Fun? Fun?», ανταπάντησε με το γνωστό ερωτηματικό αμφίβολης χαράς ή ξενέρας ο κινέζος. «Very-very fun», τον διαβεβαίωσε εκείνη και σφίχτηκε να χαμογελάσει.

Μετά το κορεάτικο, όλα έμοιαζαν με ανέκδοτο…

«Ήταν μέσα σε ένα αμερικανικό μπαρ, ένας μεθυσμένος Κινέζος, ένας πρίγκιπας Άραβας και τρείς μπατίρηδες Έλληνες…»